1e zondag veertigdagentijd:

Vanaf vandaag is er elke zondag een liturgische schikking over de 40-dagen-tijd waarin het thema is: De geest waaiert breed uit. De basisschikking is dan ook een opengeslagen waaier.  We willen openstaan voor de werking van de Heilige Geest.

Vandaag is het een schikking naar aanleiding van Matteus 4 vers 1: 
Daarna werd Jezus door de Geest meegevoerd naar de woestijn.

De Veertigdagentijd is een tijd van inkeer en bezinning. Deze tijd kunnen we zien als een woestijnreis. Op de eerste zondag gaat de bijbellezing traditiegetrouw over de verzoekingen in de woestijn. Jezus wordt door de Geest naar de woestijn gebracht. In ons menselijke bestaan lopen we door negatieve krachten in de wereld of door gedachten het risico van Gods weg af te raken. Zoals het stemmetje op je schouder: ‘Ach, je hebt het ook niet makkelijk, denk nu maar even aan jezelf.’ Laat je niet afleiden door verleidingen. Jezus laat zien dat je ‘nee’ kunt zeggen. Hij beroept zicht op Gods Woord. De basisschikking is als een opengeslagen waaier. De grote vaas wordt gevuld met droog zand als symbool voor de woestijn. In de kleine vaas staat een blauwe primula, als teken van de Geest. Grassen van vorig seizoen zijn geweven in de waaier als teken van negatieve krachten. Voor ons geldt: sta open voor de wegen waarop de Geest ons brengt. Sta open voor de werking van de Geest midden in het leven, in onze omgeving.

2e zondag veertigdagentijd:

De schikking is gemaakt naar aanleiding van Matteüs 17 vers 1
Jezus nam Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee een hoge berg op.

Het leven bestaat uit hoogte- en dieptepunten. Uit bergen en dalen. Op een berg kun je beter terugkijken op de weg die je bent gegaan en op de weg die je wilt gaan. Op een berg heb je uitzicht over jouw leven. Jezus en zijn leerlingen gaan een hoge berg op en ontmoeten twee grote profeten. Mozes en Elia gingen in gesprek met Jezus. In Nederland hebben we geen bergen, maar we kunnen het af en toe wel ‘hogerop’ zoeken: op een stille plek God vragen om ons leven te leiden en de bestemming van ons leven overdenken. Openstaan voor stemmen en verhalen uit de Bijbel. Openstaan voor de weg van de Geest. Zand en stenen benadrukken de berg. De zuidenwindlelie doet ergens denken aan een vogelnestje waarin telkens een bloemetje zich opent. De bloem staat symbool voor onschuld en zuiverheid; de intenties van de drie metgezellen waren goed. De bandwilg wordt geassocieerd met groeien en vertrouwen. Geurende bloemen verheerlijken de grootsheid van de profeten die ons zijn voorgegaan. Drie bloemen, symbool voor drie vrienden die zorgen, meedragen met de vriend op diens onbekende weg.

3e zondag veertigdagentijd:

De liturgische schikking is gemaakt naar aanleiding van Johannes 4, vers 3 en 4

Jezus verliet Judea en ging weer naar Galilea. Daarvoor moest hij door Samaria heen. Jezus kiest een ongebruikelijke route. Op het stille middaguur ontmoet Hij de Samaritaanse vrouw bij de bron. Zij had haar redenen om op dat middaguur water te putten. Jezus vraagt haar om water voor Hem te putten. Ze raken in gesprek. Hij vertelt haar over het levende water. Het wordt een echte ontmoeting. Ontmoetingen zijn betekenisvol wanneer je de tijd neemt voor elkaar, oprecht nieuwsgierig bent, luistert, en vanuit jouw kant vertelt over je eigen leven en je geloof in God. Laat je leiden door de Geest en sta open voor ontmoetingen. De ontmoeting bij de bron staat centraal in deze schikking. De grote vaas is gevuld met water en irissen en de middelgrote vaas met water als verwijzing naar de bron. De iris is een teken voor de drie-eenheid, hemelsblauw, goddelijk geel en zuiver wit. De iris kleurt onze ogen waardoor we kunnen zien naar de ander.

woensdag 11 maart 2026:

Vandaag is het biddag, de liturgische schikking is gemaakt naar aanleiding van Mattheüs 6 vers 19 en 21 Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn

Matteüs 6 is een onderdeel van de Bergrede van Jezus. Jezus geeft aan hoe we moeten leven. ‘Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde’ is een waarschuwing om geen rijkdom die vergaat na te jagen. Jouw relatie met God, de mensen die je dierbaar zijn en de dingen die ertoe doen bewaar je in je hart. Dat zijn waardevolle schatten. De grote vaas is gevuld met zwarte, rijke aarde. In de vaas staat een tak van de kronkelwilg als teken van groeikracht. In de kleinere vaas staan jonge kiemplantjes. De echte schatten zijn verborgen in zaden, vol kiemkracht gezaaid in vruchtbare grond, groei voor de toekomst.

4e zondag veertigdagentijd:

Uitleg van het liturgisch stuk: Het stuk is gemaakt naar aanleiding van Johannes 9, vers 5: Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht voor de wereld.

De blindgeborene wordt op wonderbaarlijke wijze genezen. Hij volgt de opdracht van Jezus en wast zichzelf. Dan kan hij weer zien. Jezus was gekomen om het werk van God zichtbaar te maken en het licht van de wereld te zijn. Letterlijk en figuurlijk. Blijkbaar stonden sommige buren van de blindgeborene niet open voor het wonder. Ze geloofden het niet. Sommigen herkenden Hem niet eens. Vreemd. Verstonden zij de tekenen van Jezus niet? Stonden zij niet open voor de verrassende werking van de Geest? De blindgeborene getuigde dat Jezus hem genezen had en daagde de anderen uit om leerling van Jezus te worden. Laten we in onze tijd het onmogelijke voor mogelijk blijven houden. De heilige Geest waaiert breed uit, binnen en buiten de kerk. Willen we ons laten verrassen? In de grote vaas staat een bloesemtak.  Bloesems zijn bedoeld om vruchten te dragen, vruchten die ook door het doorwerken van de Geest kunnen ontstaan. In het kleine vaasje wordt een witte kaars geplaatst, teken voor het licht van de wereld. In de stille winter groeien de knoppen die even later openbarsten, witte tere bloemen als het eerste licht, het zien van de lente.

5e zondag veertigdagentijd:

De liturgische schikking is gemaakt naar aanleiding van Johannes 11 vers 25   Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven.’

De opwekking van Lazarus uit de dood is een voorteken van wat een paar weken later met Jezus zou gaan gebeuren: lijden, dood en opstanding! De meesten van ons herkennen zich vast in de houding van Marta en Maria. Zij vertrouwden weliswaar op Jezus, maar durfden niet te geloven dat Jezus hun broer zou opwekken uit de dood. Jezus was diep bewogen en handelde in de geest van zijn Vader. Lazarus mocht samen met zijn zussen nog langer op aarde leven. Tot hun verbazing zagen Marta en Maria op de meest onverwachte plek iets van Gods koninkrijk. Staan we in onze tijd open voor het onverwachte van Gods koninkrijk ? Bewogenheid, zorg voor elkaar en zorg om elkaar, daar gaat dit verhaal over. Handelen uit bewogenheid is als handelen uit liefde, het goede willen doen. In de grote vaas worden daarom rode kornoeljetakken geplaatst. De geurende bloeiende bloemen van de skimmia versterken de onverwachte vreugde. De bloemen van de rode helleborus zijn toegevoegd aan de takken als teken van liefde en de geest.

Uitleg bij de liturgische schikking van Palmpasen. De schikking is gemaakt naar aanleiding van Matteüs 21, vers 9
Hosanna voor de Zoon van David. Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer.
We leven in onze tijd: met onrecht, lijden en toenemende zorgen over wat er in de wereld gebeurt. Met hoopvolle tekenen van geloof, hoop en liefde. Soms in het klein, soms groter. We blijven vertrouwen en geloven dat de Geest de kerk brengt waar mensen zijn, midden in het leven.
De heilige Geest waaiert breed uit, binnen en buiten de kerk. Willen we openstaan voor de tekens van de Geest uit onze omgeving? Willen we, op de drempel van de stille week, op deze zondag God uitbundig danken voor de gegeven liefde, zijn Zoon Jezus Christus. De rode takken staan voor de liefde van de Geest. De hoop wordt verbeeld in bloembollen, teken van de komende lente en in de groene kleur. De groene buxus is de kleur voor een goede toekomst. De palmbladeren zijn een teken van de feestelijke intocht.

Goede Vrijdag:

Bij de ingang heeft u, als het goed is, een liturgische schikking zien staan. Dit stuk is gemaakt naar aanleiding van Johannes 19, vers 30 Hij zei: ‘Het is volbracht.’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.

De laatste dagen van onze Heer, het ultieme lijden van de mensenzoon en de Zoon van God. Al talloze malen gehoord of gelezen, toch maakt het verhaal elke keer indruk. Gevangenneming, verhoor, vernedering, geseling, kruisiging en dood … Gods liefde en genade voor de wereld en ons, gegeven in dit offer. Jezus was bezield om zijn levensweg en nu deze lijdensweg te gaan. Tot aan het kruis en de dood toe. Het past ons om stil te worden. In de schikking ziet u doornen in de vorm van een kroon, ze onderstrepen het lijden. Verder zijn er rode anemonen verwerkt die staan voor het bloed van Jezus.

Het is Pasen, de liturgische schikking is gemaakt naar aanleiding van Johannes 20, vers 22.
Op de paasochtend zagen Maria, Petrus en Johannes dat het graf leeg was, het lichaam van de Heer was er niet meer. De opstanding uit de dood. Halleluja.

Na de ontmoeting tussen Maria en Jezus kwam Hij bij de leerlingen en zei: ‘Ik wens jullie vrede. Zoals de Vader mij gezonden heeft, zo zend ik jullie uit.’ Na deze woorden blies Hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest.’ Jezus gaf de heilige Geest door aan zijn leerlingen. Ook vandaag inspireert de Geest ons om op weg te gaan met het evangelie. We mogen erop vertrouwen dat de Geest de kerk brengt waar mensen zijn, midden in het leven. De heilige Geest waaiert breed uit, binnen en buiten de kerk.
Laat je op de paaszondag en in de komende tijd verrassen door de werking van de heilige Geest! Het is een feestelijke schikking geworden, in de waaier ziet u gipskruid, krentebloesems en andere uitbottende takjes en natuurlijk vele narcissen , als symbool van de lente.

Een bloeiende tuin
vol bloemen van het begin,
inspiratie voor een brede beweging.